خوش آمدید دوراهـــــــــــــــــــــــــــی :: ویژه بزرگداشت فردوسی
دوراهـــــــــــــــــــــــــــی
نوشته شده در تاريخ یکشنبه بیست و پنجم اردیبهشت 1390 توسط کانون فرهنگی - هنری سابقون | 32 انتقاد/پیشنهاد

زندگی نامه

حکیم ابوالقاسم فردوسی توسی زاده 319 خورشیدی (329هجری قمری) درگذشته پیش
از 397 خورشیدی (411 هجریقمری) در توس خراسان ،سخن‌سرای نامی ایران و سراینده
شاهنامه حماسه ملی ایرانیان نیز می باشد. او را بزرگ‌ترین سراینده پارسی گو دانسته‌اند.

ر پایه اشاره‌های ضمنی فردوسی دانسته شده‌است که او دهقان و دهقان‌زاده بود. دهقان در
عصر فردوسی و در شاهنامه او به معنی ایرانی‌تبار و نیز به معنی مالک روستا یا رئیس شهر بوده
‌است .در باره دوران کودکی و جوانی او نه خود شاعر سخنی گفته و نه در بن‌مایه‌های کهن جز
افسانه و خیال‌بافی چیزی به چشم می‌خورد. با این حال از دقت در ساختار زبانی و بافت
تاریخی-فرهنگی شاهنامه می‌توان دریافت که او در دوران پرورش و بالندگی خویش از راه
مطالعه و ژرف‌نگری در سروده‌ها و نوشتارهای پیشینیان خویش سرمایه کلانی اندوخته که بعدها
دست‌مایه او در سرایش شاهنامه شده‌است.
شاهنامه پرآوازه‌ترین سروده فردوسی و یکی از بزرگ‌ترین نوشته‌های ادبیات کهن پارسی
می‌باشد. فردوسی ،سرودن شاهنامه را بر پایه نوشتار ابومنصوری در حدود سال 370 هجری قمری
آغاز کرد و سر انجام آن را در سال 384 هجری قمری (برابر با 372 خورشیدی) به پایان رساند.
این نیز نخستین ویرایش شاهنامه بود و فردوسی نزدیک به بیست سال دیگر در تکمیل و تهذیب
آن کوشید. این سال‌ها هم‌زمان با برافتادن سامانیان و برآمدن سلطان محمود غزنوی بود.
فردوسی در سال 394 هجری قمری (برابر با 382 خورشیدی) در سن شصت و پنج سالگی
بر آن شد که شاهنامه را به سلطان محمود اهدا کند، و از این رو دست به کار تدوین و ویرایش
تازه‌ای از شاهنامه شد. فردوسی در ویرایش دوم، بخش‌های مربوط به پادشاهی ساسانیان را
تکمیل کرد. پایان ویرایش دوم شاهنامه در سال 400 هجری قمری در هفتاد و یک سالگی
فردوسی بوده‌است.فردوسی شاهنامه را در شش یا هفت دفتر به نزد سلطان محمود فرستاد. به
گفته خود فردوسی، سلطان محمود «نکرد اندر این داستانها نگاه» و پاداشی هم برای وی نفرستاد.
از این رویداد تا پایان زندگانی، فردوسی بخش‌های دیگری نیز به شاهنامه افزود که بیشتر در گله
و انتقاد از محمود و تلخ‌کامی سراینده از اوضاع زمانه بوده‌است. در روزهای پایانی زندگی فردوسیاز سن خود دو بار
یاد کرده، و خود را هشتاد ساله و جای دیگر هفتاد و شش ساله خوانده‌است.آرامگاه فردوسی در توس خراسان
می باشد و سال مرگ فردوسی تا چهار سده پس ازهجرت آمده است .پس از مرگ، از به خاکسپاری پیکر
فردوسی در گورستان مسلمانان جلوگیری شد و سرانجام در باغ خود وی یا دخترش در توس به
خاک سپرده شد. چرایی به خاک سپرده نشدن او در گورستان مسلمانان را به سبب دشمنی
یکی از دانشمندان کینه‌توز توس دانسته‌اند.

درباره کانون

بسمه تعالی
وبلاگ دو راهی توسط جمعی از جوانان کانون فرهنگی - هنری سابقون،واقع در حسینیه شهدا کوی پیروزی شیراز راه اندازی شده است.
این جوانان دغدغه مند در نظر دارند که با همکاری شما و دیگر دوستان وبلاگ مورد نظر را در زمینه های فرهنگی،هنری،ورزشی،علمی،مذهبی،
سیاسی و ... به روز رسانی نمایند.
لذا از شما خواهشمندیم مطالب مورد نظر خود را به ایمیل ksabeghoon@yahoo.com ارسال نمایید. در ضمن مطالب ارسالی به نام شما در وبلاگ ثبت می شود.
با تشکر - مدیریت وبلاگ
پست الکترونیک
موضوعات
آخرين مطالب
آرشيو مطالب
نويسندگان
همسنگران
دانشنامه مهدویت
پيوند هاي روزانه

بخش های دیگر

فتوبلاگ من
پرسش و پاسخ
یادداشت بازدیدکنندگان
گالری وبلاگ

نظرسنجی

به نظر شما این وبلاگ از نظر محتوا و به روز رسانی مطالب خود چگونه عمل می کند؟
خیلی ضعیف
ضعیف
متوسط
خوب
خیلی خوب



جستجو

دوستان من

لوگوی دوستان





Powered by WebGozar

قرآن آنلاین

http://zibasazweb.persiangig.com/9.9.JPG

اللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَفي كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَحافِظاً وَقائِدا ‏وَناصِراً وَدَليلاً وَعَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَك َطَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فيها طَويلاً

کانون فرهنگی هنری سابقون